Β. Πατουλίδου: «Πολλές φορές η πολιτική δεν υποφέρεται»

Συνέντευξη στην Μαρία Βλάχου

«Όσο είμαι απαραίτητη και μπορώ να προσφέρω στην Θεσσαλονίκη, μου απαγορεύω να απέχω από τα κοινά» τονίζει στη συνέντευξή της στην Politik η αντιπεριφερειάρχης Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης Βούλα Πατουλίδου.

Η χρυσή Ολυμπιονίκης της Βαρκελώνης ξεδιπλώνει τα σχέδια της για την τουριστική ανάδειξη της Θεσσαλονίκης και αποκαλύπτει αν έχει μετανιώσει που ασχολήθηκε με την πολιτική.

Η Β. Πατουλίδου στην Politik

-Στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές θα είστε πάλι υποψήφια;

«Θα είμαι Θεού θέλοντος και με την δύναμη και στήριξη του κόσμου επιτρέποντος. Θα είμαι όσο βλέπω άγνωστα πρόσωπα να με χαιρετούν με οικειότητα στο δρόμο, να μου χαμογελούν να μου λένε “γεια σου Βούλα…” Όσο με πλησιάζουν για να μου πουν ότι «η Θεσσαλονίκη χρειάζεται αυτό ή πρέπει να γίνει εκείνο». Όσο είμαι απαραίτητη και μπορώ να προσφέρω στην Θεσσαλονίκη, μου απαγορεύω να απέχω από τα κοινά».

-Είστε ικανοποιημένη από όσα έχετε πετύχει ως αντιπεριφερειάρχης;

«Όχι, ποτέ δεν θα είμαι ικανοποιημένη. Κάνω πάντοτε ισχυρή κριτική στον εαυτό μου και δεν συμβιβάζομαι με τα λιγότερα. Πολλά από όσα προτείναμε και σχεδιάσαμε στην Θεσσαλονίκη δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί κι αλλού μπήκαν εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσουμε».

-Υπάρχουν στιγμές που να μετανιώσατε που ασχοληθήκατε με την πολιτική;

«Δεν υπήρξα, δεν ήθελα και δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός. Ούτε και το θέλω. Συνεπώς αν το μετρήσουμε σε στιγμές…ναι υπάρχουν πολλές φορές που λες ότι η πολιτική δεν υποφέρεται. Γιατί υπάρχουν πολιτικοί που δεν έχουν μπέσα, δεν έχουν όριο, δεν έχουν κόκκινες γραμμές πολιτικής ηθικής και συμπεριφοράς, δεν αγωνίζονται έντιμα και σε χτυπούν κάτω από την ζώνη, ύπουλα πισώπλατα και μετά σου χαμογελούν. Αυτό όσα χρόνια κι αν είμαι σε αυτό το χώρο δεν μπορώ να το ξεπεράσω και να το αντιμετωπίσω…»

-Ποια είναι σήμερα η γνώμη σας για τον Γιάννη Μπουτάρη;

«Ως δήμαρχος, το παρελθόν του, το ξέρουμε το παρόν του, το ζούμε…»

-Ποια είναι τα σχέδιά σας για την ανάδειξη της τουριστικής Θεσσαλονίκης;

«Να γίνει πιο έντονο το τουριστικό αποτύπωμα της Θεσσαλονίκης στον τουριστικό χάρτη της ΝΑ Ευρώπης. Τουριστικά να μπει στην πρώτη δεκάδα ευρωπαϊκών πόλεων με ανάλογη τουριστική υποδομή (Εδιμβούργο, Σάλτσμπουργκ, Βουδαπέστη, Μπέρμιγχαμ, Μάντσεστερ , Γλασκόβη, Αμβέρσα, Κολωνία…).Να γίνει τουριστικός προορισμός με την αξιοποίηση όλων των τουριστικών μορφών που διαθέτει η πόλη και η ευρύτερη περιοχή. Γαστρονομική πρωτεύουσα της Ελλάδας, κόμβος στον «Δρόμο του Μεταξιού», συνεδριούπολη, σημείο αναφοράς στα «Βήματα του Αποστόλου Παύλου», στα μνημεία Unesco της πόλης, στον ιατρικό τουρισμό, στον αθλητικό τουρισμό, να αποκτήσει περισσότερα festival και καλλιτεχνικά events,προορισμός για αναψυχή στις ακτές της, στα εθνικά πάρκα οικολογικής σημασίας που διαθέτει, σταθμός (και γιατί όχι;) κι αφετηρία για κρουαζιέρα στο Αιγαίο και στην ΝΑ Μεσόγειο είναι ορισμένοι από τους τουριστικούς πυλώνες που συνδέονται σε ένα σχέδιο που θα μπορούσε να υλοποιηθεί και να λειτουργήσει αναπτυξιακά και προς μεγάλο οικονομικό όφελος για την Κεντρική Μακεδονία».

-Με άριστα το 10 τι βαθμό δίνετε στην πόλη όσον αφορά τις επιδόσεις στην αξιοποίηση του τουριστικού της προϊόντος;

«Εγώ θέλω 10 αλλά κάθε έλλειψη πχ. σε υποδομές και οι αδυναμίες πχ. δημόσια καθαριότητα, ηχορύπανση, ατμοσφαιρική ρύπανση, αφαιρούν βαθμούς από το τουριστικό μας προϊόν, τη στιγμή με αυτά που «δίνει» η πόλη οι ξένοι επισκέπτες από τις ΗΠΑ, την Τουρκία και την Βουλγαρία απάντησαν σε πρόσφατη έρευνα ότι αξιολογούν με 8,3 την συνολική τους εμπειρία στην Θεσσαλονίκη και άλλοι (Γερμανοί, Ισραηλινοί, Ρουμάνοι, Ρώσοι, Σέρβοι ,Ιταλοί ) βάζουν βαθμό μέχρι 7,8».

-Γιατί αργήσαμε τόσο πολύ να δούμε τουρίστες στην πόλη της Θεσσαλονίκης;

«Η Θεσσαλονίκη ακολουθούσε για χρόνια λανθασμένη στρατηγική για τον τουρισμό. Ίσως ήταν επηρεασμένη από το διαφημιστικό πρότυπο του ελληνικού τουρισμού “λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι μου” και είχε υποτιμηθεί το πολύχρωμο και πλούσιο τουριστικό προϊόν της πόλης. Παράδειγμα η Μύκονος, κοντά στο 1930 είχε εν είδει Οργανισμού Τουρισμού. Η Θεσσαλονίκη άργησε να αποκτήσει. Τον δημιούργησαν συνεργατικά οι φορείς και κατέληξαν να τον υπονομεύουν μεμονωμένα. Πέρα από τα μνημεία Unesco, την γαστρονομία, την θάλασσα, το λιμάνι, το αεροδρόμιο, δείτε για παράδειγμα πόσο σημαντική κατέληξε η προβολή για τα μνημεία του Α Παγκοσμίου πολέμου που υπάρχουν στην Θεσσαλονίκη και σε περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας. Οι ταξιδιώτες αυτής της μορφής τουρισμού θεωρούν σήμερα την Θεσσαλονίκη μέσα στις 10 κορυφαίες πόλεις σε όλο τον κόσμο για μια τέτοια επίσκεψη».

-Όλα αυτά που ζήσατε στους Ολυμπιακούς αγώνες της Βαρκελώνης τα φέρνετε συχνά στο μυαλό σας;

«Συχνά; Εξαρτάται το πώς οριοθετείς το συχνά μεταξύ του “ωραίου”, του “μεγάλου” και του “αληθινού”. Από τότε δεν είπα πολλές φορές φωναχτά για την “Ελλάδα ρε γαμώτο” γιατί όπως ξέρετε το έκανα τρόπο ζωής».

 


Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Politik την Παρασκευή 27 Ιουλίου 2018