Κερδίζουν χρόνο με τη σκανδαλολογία

Κερδίζουν πολύτιμο χρόνο με τη σκανδαλολογία

Του Γιάννη Συμεωνίδη

Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι η κατάθεση του πρώην γενικού διευθυντή Εξοπλισμών του υπουργείου Άμυνας Ευάγγελου Βασιλάκου, με τα “είναι πιθανό να δωροδοκήθηκε ο Γιάννος Παπαντωνίου και είναι αδύνατο να μην γνώριζε ο Κώστας Σημίτης”, δεν μπορεί να θεωρηθεί τόσο αδιάψευστη ώστε να ξεκινήσουν ένα νέο κύκλο επίθεσης στο ΚΙΝΑΛ για το κυβερνητικό παρελθόν του ως ΠΑΣΟΚ.

Κι όμως θα το κάνουν, αφού η σκανδαλολογία αποτελεί έναν καλό αντιπερισπασμό στους αναμενόμενους κυβερνητικούς κλυδωνισμούς που θα προκληθούν από την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών από την ελληνική Βουλή, πιθανότατα στα μέσα Φεβρουαρίου, όπως τουλάχιστον δήλωσε ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης.

Σε αυτό το πλαίσιο, υποστηρίζουν πως όλα πρέπει να βγουν στο φως για οποιαδήποτε υπόθεση κι όλοι να ελεγχθούν, ακόμα κι αν αφορά υπουργούς, βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Γι’ αυτό και η Βουλή- με αφορμή τις δικογραφίες και τα πορίσματα εξεταστικών επιτροπών για το C4I, τη Novartis, το ΚΕΕΛΠΝΟ, τις αρθροσκοπήσεις, το Ερρίκος Ντυνάν, τα δάνεια των κομμάτων- θα αποτελέσει το κέντρο της κομματικής διαμάχης και γύρω από τα σκάνδαλα μέχρι να φτάσουμε στις εκλογές.

Έτσι κι αλλιώς στην κυβέρνηση προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο προκειμένου να γίνουν αντιληπτά στην καθημερινότητα των πολιτών τα μέτρα ανακούφισης που ψηφίζονται αυτό το χρονικό διάστημα από το εθνικό Κοινοβούλιο αφού παραδέχονται ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει από τη μία ημέρα στην άλλη.

Αυξάνεται η άτυπη πλειοδοσία

Όσο, πάντως, η παροχολογία δεν θα δίνει ουσιαστικούς πόντους στο κυβερνών κόμμα τόσο η άτυπη πλειοδοσία θα αυξάνεται, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη συζήτηση που άνοιξε για την επιστροφή της 13ης σύνταξης και την θεσμοθέτηση του κοινωνικού μερίσματος, μολονότι στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει ο δημοσιονομικός χώρος για κάτι τέτοιο.

Γι’ αυτό, άλλωστε, κι ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, είναι πιο επιφυλακτικός στις δημόσιες τοποθετήσεις του, παραδεχόμενος εμμέσως ότι αυτήν τη στιγμή τουλάχιστον λεφτά δεν υπάρχουν για κινήσεις όπως η επιστροφή της 13ης σύνταξης ή ακόμα και του 13ου μισθού στους δημόσιους υπάλληλους.