Κραυγή από τον Τούρκο που έχασε την οικογένεια του στον Έβρο

Του Γιάννη Συμεωνίδη

Ο 39χρονος εκπαιδευτικός Murat Ackabay είναι ο επιζών της γνωστής πρόσφατης τραγωδίας στον Έβρο, όταν η βάρκα στην οποία επέβαινε με την οικογένειά του ανατράπηκε και βρέθηκαν όλοι στο παγωμένο νερό.

Η σύζυγός του, η 35χρονη καθηγήτρια αγγλικών Hatice, βρήκε τραγικό θάνατο με τα δύο τους παιδιά, τον πεντάχρονο Mesut και τον μόλις ενός έτους Bekir Aras.

Ο άλλος τους γιος, ο εφτάχρονος Ahmet Esat, ακόμα αγνοείται.

Οι έρευνες μέχρι στιγμής στην περιοχή της τραγωδίας δεν έχουν αποφέρει αποτέλεσμα.

Στο στόχαστρο των τουρκικών Αρχών

Σημειώνεται πως η οικογένεια των εκπαιδευτικών βρισκόταν στο στόχαστρο των τουρκικών Αρχών στο πλαίσιο της γενικότερης και συστηματικής επίθεσης κατά των ατομικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη γείτονα εδώ κι αρκετό καιρό πλέον.

Ο Τούρκος δάσκαλος, όπως είναι λογικό, είναι τραγική φιγούρα, όπως μεταφέρουν στο Politik άνθρωποι που γνωρίζουν την κατάστασή του.

Υποβαστάζεται για να περπατά και με δυσκολία αρθρώνει κάποιες κουβέντες.

Η σκέψη του βρίσκεται συνεχώς στο μεγαλύτερο παιδί του, για το οποίο διατηρεί ακόμα ελπίδες πως είναι ζωντανό.

Ήταν, άλλωστε, το μόνο παιδί που φορούσε σωσίβιο πριν αναποδογυρίσει η βάρκα.

Οι έρευνες σταμάτησαν

Όπως πληροφόρησαν τον πατέρα, οι έρευνες διάσωσης τώρα  σταμάτησαν, καθώς οι ελληνικές Αρχές έκλεισαν την υπόθεση, παρά το γεγονός ότι το παιδί δεν βρέθηκε ακόμα.

Ο πατέρας βρίσκεται αυτήν τη στιγμή στην Ορεστιάδα, σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να πείσει τους αρμόδιους να ξεκινήσουν εκ νέου  τις έρευνες.

Με το από 27/7/2018 αίτημά του προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Νίκο Τόσκα, δια των συνηγόρων του Ανδρέα κι Αλέξη Αναγνωστάκη, απευθύνει αγωνιώδη έκκληση για τη διάσωση του γιου του.

“Το παιδί μου βρίσκεται εν ζωή”

Χαρακτηριστικά αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, στην έκκλησή του:

Ισχυρή μέσα μου είναι η πίστη ότι το αγνοούμενο παιδί μου βρίσκεται ακόμα εν ζωή.

Με την καρδιά γεμάτη πόνο κι αγωνία σας ζητώ με το παρόν να μην σταματήσουν οι έρευνες διάσωσης παρά των συνεργείων διάσωσης, μέχρι της ανεύρεσης.

Να εξαντλήσετε τα όρια των αρμοδιοτήτων σας, σύμφωνα και με τις αρχές του ανθρωπισμού, ώστε να καταβληθεί κάθε αναγκαία προσπάθεια προς ανεύρεση και διάσωση”.

Προσφέρει αίμα για τα θύματα της φωτιάς

Πάρα, εξάλλου, την προσωπική φρίκη που βιώνει, η σκέψη του Τούρκου δασκάλου πηγαίνει και στα εκατοντάδες θύματα της φωτιάς στην Ανατολική Αττική.

Ο ίδιος δηλώνει στο Politik μέσω των δικηγόρων του πως βίωσε την επώδυνη απώλεια και καταλαβαίνει τον πόνο των οικογενειών που έχασαν τα παιδιά τους.

“Η καρδιά του πονά διπλά.

Σκοπεύει να προσφέρει αίμα, στη μνήμη των δικών του παιδιών που δεν τα κατάφεραν και με την ελπίδα να αγκαλιάσει κι αυτός ξανά έστω ένα από τα παιδιά του, ως ένα μικρό φως στο σκοτάδι που βρίσκεται”, όπως μας αναφέρουν οι Ανδρέας κι Αλέξης Αναγνωστάκης.