Success story α λα ΣΥΡΙΖΑ με ορίζοντα Οκτωβρίου

Του Γιάννη Συμεωνίδη

Στο Μαξίμου χτίζουν κομμάτι κομμάτι το δικό τους «success story», το οποίο βεβαίως για προφανείς λόγους δεν θέλουν να ονομάσουν με αυτόν τον τρόπο αφού το «κοπιράιτ» ανήκει στον Αντώνη Σαμαρά.

Προκειμένου να το πετύχουν θα στηριχθούν στους αριθμούς και στα νομοσχέδια ανακούφισης της κοινωνικής πλειοψηφίας τα οποία ήδη καταφτάνουν στη Βουλή- μετά από τη μείωση των εισφορών των ελευθέρων επαγγελματιών ακολουθούν μειώσεις στον ΕΝΦΙΑ, στεγαστικά επιδόματα, προσλήψεις, νέα ρύθμιση τύπου 120 δόσεων κι ενίσχυση κοινωνικών παροχών όπως το «Βοήθεια στο Σπίτι».

Σε σχέση με τα νούμερα στηρίζονται στη μείωση της ανεργίας- έστω κι αν αυτή αυξήθηκε στο «νεκρό», όπως τον χαρακτηρίζουν, μήνα Οκτώβριο-, στην αύξηση των μισθών και των συντάξεων, των εξαγωγών, καθώς και στο κοινωνικό μέρισμα το οποίο φέτος θα είναι υψηλότερο για τους πιο αναξιοπαθούντες ανάμεσα στους πολίτες.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν ανησυχούν στην κυβέρνηση για τα απαγορευτικά επιτόκια δανεισμού ούτε για την κατρακύλα των τραπεζικών μετοχών που αποδίδουν σε παιχνίδια των αγορών, ενώ υπενθυμίζουν πως η χώρα έχει εξασφαλισμένη τη χρηματοδότηση των αναγκών της για τα επόμενα δυόμισι χρόνια.

Όσον αφορά το αποκαλούμενο «σκάνδαλο ΔΕΠΑ», στο Μαξίμου παραπέμπουν στις απαντήσεις που έδωσε ο αρμόδιος υπουργός Γιώργος Σταθάκης πριν μερικές ημέρες.

Επαναγοήτευση της μεσαίας τάξης

Όπως κι αν έχει, κυβερνητικός στόχος είναι η επαναγοήτευση της μεσαίας τάξης, η οποία έχει απομακρυνθεί από το ΣΥΡΙΖΑ μολονότι ήταν αυτή που του έδωσε τη νίκη στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2015.

Κυβερνητικές πηγές, πάντως, επιμένουν ότι τα μέτρα που ανακοινώνονται και ψηφίζονται από τη Βουλή δεν είναι προεκλογικά από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει πάρει καμία απόφαση προκήρυξης εκλογών νωρίτερα από το συνταγματικώς προβλεπόμενο του Οκτωβρίου.

Πολλώ δε μάλλον αν ευσταθούν οι πληροφορίες που θέλουν τον Πάνο Καμμένο προκειμένου να μην διαλυθούν οι ΑΝΕΛ ναι μεν να αποσύρει τους υπουργούς του και τον ίδιο βεβαίως όταν έρθει η Συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή, αλλά να δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση εφόσον τη ζητήσει ο πρωθυπουργός.